© 2010 academisch ziekenhuis Maastricht
|Disclaimer |Privacy Policy |Sitemap

Ziekenhuisinfecties

MRSA (Meticilline Resistente Staphylococcus Aureus) is een variant van de bacterie Staphylococcus aureus. Veel mensen dragen deze bacterie gewoon bij zich (in de neus of op de huid) zonder ziek te worden. Maar bij een verminderde weerstand kan de bacterie onder meer infecties, een steenpuist of ontstoken wondjes veroorzaken. Die infecties genezen overigens over het algemeen vanzelf.

 

Ziekenhuisbacterie
Omdat ziekenhuispatiënten meestal een verminderde weerstand hebben, bestaat het risico dat MRSA bij hen infecties veroorzaakt. Voor zorginstellingen, zoals ziekenhuizen, vormt de bacterie dus een grote bedreiging en MRSA's worden dan ook wel ziekenhuisbacteriën genoemd.

In buitenlandse ziekenhuizen komen MRSA-besmettingen veel vaker voor dan in Nederlandse ziekenhuizen. De reden daarvoor is dat in Nederlandse ziekenhuizen antibiotica heel selectief worden voorgeschreven. Dat wil zeggen dat bij een infectie eerst heel goed wordt onderzocht of de infectie wordt veroorzaakt door een bacterie. Als het inderdaad om een bacteriële besmetting gaat, wordt een antibioticum voorgeschreven dat specifiek die bacterie doodt. In het buitenland, ook in landen als België en Duitsland, schrijven artsen antibiotica ook voor als niet zeker is of de veroorzaker van de infectie een bacterie is. Bacteriën raken zo gewend aan antibiotica en worden er ongevoelig voor. Zo ontstaan MRSA's. Een andere reden voor het verhoogde aantal MRSA-besmettingen in buitenlandse ziekenhuizen is dat MRSA-dragers in andere landen vaak op gewone verpleegafdelingen liggen, terwijl zij in Nederland geïsoleerd worden verzorgd. Isolatie verkleint de kans op uitbreiding.

Ongevoelig voor de gebruikelijke antibiotica
De MRSA-bacterie is ongevoelig voor de gebruikelijke antibiotica en is daardoor moeilijk te bestrijden. Daarom probeert het azM verspreiding van MRSA tegen te gaan. Wanneer u met de MRSA-bacterie bent besmet, wordt u daarom geïsoleerd verpleegd. Dat wil zeggen dat u op een aparte kamer wordt verzorgd en verpleegd. De deur van uw kamer blijft gesloten en u mag uw kamer niet verlaten.
De verpleegkundigen, artsen en andere medewerkers die u behandelen, dragen een beschermend schort, een mond/neus- kapje en handschoenen. Deze beschermende kleding trekken zij bij het verlaten van de kamer weer uit om verspreiding van de MRSA-bacterie naar andere patiënten te voorkomen. Uw onderzoeken en behandelingen worden zoveel mogelijk aan het einde van de dag gepland.
Ook mag u geen bezoek ontvangen van mensen met een verminderde weerstand en kleine kinderen totdat de isolatie is opgeheven. Uw bezoekers moeten tijdens het bezoek beschermende kleding dragen. Na het bezoek moeten zij goed hun handen wassen en desinfecteren, mogen zij niet op bezoek gaan bij andere patiënten en moeten zij direct het azM verlaten.
Deze 'strenge' voorzorgsmaatregelen zijn de enige manier om u zo goed mogelijk te kunnen behandelen en zijn tevens noodzakelijk om te voorkomen dat andere patiënten met een MRSA-bacterie besmet raken.

Ziekenhuisopname in het buitenland 
Door het 'strenge' antibiotica- en isolatiebeleid van de Nederlandse ziekenhuizen komt de MRSA-bacterie in Nederland weinig voor: minder dan 1% van de mensen draagt de bacterie bij zich. In het buitenland komt de bacterie echter veel vaker voor. Als u in een buitenlands ziekenhuis hebt gelegen, bestaat het risico dat u de MRSA-bacterie hebt opgelopen en wordt u daarom, voor alle zekerheid, beschouwd als besmette patiënt. Dat betekent vaak dat uitstrijkjes (kweekjes) worden afgenomen om te onderzoeken of u de MRSA-bacterie daadwerkelijk bij u draagt. Daartoe worden kweekjes afgenomen van uw keel, neusslijm, bilnaad of lies en van eventuele wondjes. Wanneer u een blaaskatheter hebt, wordt ook van uw urine een kweek gemaakt. Als u een infuus of een wond hebt, wordt ook hier met een wattenstaafje langs gestreken.
Vanaf de afname van de uitstrijkjes duurt het minstens vijf dagen voordat de uitslag bekend is. Als de MRSA-bacterie niet in uw kweekjes wordt gevonden, worden de isolatiemaatregelen opgeheven. Als uit de kweken blijkt dat u inderdaad de MRSA-bacterie bij u draagt, wordt u gewassen met desinfecterende zeep om te voorkomen dat u ziek wordt. De arts en de bacterioloog bepalen samen uw verdere behandeling. Zo mogelijk krijgt u een antibioticum dat specifiek is gericht op de bacterie die u heeft. Tijdens de behandeling blijft u in strikte isolatie. Na de behandeling worden nieuwe kweken afgenomen. Meestal blijkt daaruit dat de behandeling heeft gewerkt. Strikte isolatie is dan niet meer nodig.

Ontslag uit het ziekenhuis
Het kan zijn dat u uit het azM wordt ontslagen terwijl de MRSA bacterie nog niet helemaal is verdwenen. Dit kan omdat er in de thuissituatie in principe weinig gevaar voor uzelf of huisgenoten bestaat. Indien noodzakelijk wordt de behandeling thuis voortgezet. Uw huisarts en/of de wijkverpleegkundige worden dan hierover geïnformeerd. 

Polikliniekcontrole
Als u voor controle terug komt naar de polikliniek, is het belangrijk om bij het maken van uw poli-afspraak te melden dat u met MRSA besmet bent geweest. De polimedewerkers kunnen daar dan rekening mee houden en uw afspraak aan het einde van het polikliniekspreekuur plannen.

Meer informatie
Mocht u na het lezen van deze informatie nog vragen hebben dan kunt u die altijd stellen aan uw behandelend arts. Ook kunt u contact opnemen met een medewerker van de dienst Hygiëne en Infectiepreventie van het azM. U kunt dan bellen naar het algemene nummer van het azM (T 043 - 387 65 43) en vragen naar sein 7135.

 
FacebookTwitter