Typerend is dat de problematiek van de kinderen vaak als restproblematiek optreedt nadat organisch lijden succesvol, dan wel maximaal behandeld is. Psychologische aspecten van de eetproblematiek komen dan nadrukkelijker op de voorgrond te staan wat spontaan herstel belemmert. Voedselfobische klachten, voedselaversie, selectieve en totale voedselweigering kunnen het gevolg zijn.

Een tweede groeiende groep patiëntjes zijn de kinderen met (morbide) obesitas. Organisch lijden als oorzaak is hier in mindere mate aan de orde. Genetische, sociaal-maatschappelijke en psychologische aspecten spelen hierbij een rol.

De benadering van de eetproblematiek vindt plaats vanuit een multidisciplinair kader: een samenwerkingsverband tussen kinderpsychiatrie/psychologie, kindergeneeskunde, pre-logopedie (SST) en diëtetiek. Eetproblematiek wordt vanuit de diverse disciplines benaderd en aan de hand van een systematisch onderzoeksprotocol in kaart gezet. Na multidisciplinaire afstemming wordt er bij deze doelgroep meestal een behandelindicatie gesteld.

Afhankelijk van de aard en ernst van de problematiek kan behandeling van eetproblemen klinisch of poliklinisch gebeuren, of vindt er bij intensieve behandeling doorverwijzing plaats naar een gespecialiseerd centrum m.b.t. eetproblemen.
Doorverwijzing naar het pediatrisch eetteam kan enkel geschieden via de eigen kinderarts, en of soms ook door de eigen kinderpsychiater. De aanmelding wordt binnen het eetteam besproken en dossieranalyse volgt om te komen tot een goede probleemdefiniëring. Vervolgens vindt er een poliklinische intake plaats met ouders en patiëntje. Hierin vindt een nadere screening van de eetproblematiek plaats alsmede een taxatie van de ernst van de problematiek voor het totale gezinssysteem. Vaak zal er ook aan de ouders gevraagd worden om video - of dvd-opnames te maken van de eet sessies/ maaltijden thuis, en deze aan ons te verstrekken opdat wij deze rustig en multidisciplinair kunnen beoordelen.
Alle aspecten worden mee gewogen bij de behandelindicatie en advisering.

Een belangrijke reden om vervolging via het eetteam niet te laten plaats vinden is een lichamelijk aandoening die toch contra-productief blijkt te zijn voor een gedragstherapeutische behandeling van de eetproblematiek.
Rapportage aan de verwijzer vindt plaats nadat het eetteam tot een behandeladvies is gekomen en/of tot de conclusie is gekomen geen hulp aanbod te kunnen bieden voor de problematiek. Advies voor verdere hulpverlening of doorverwijzing is dan aan de orde.

Ouders zullen eveneens van deze bevindingen per brief op de hoogte worden gesteld.
Bij doorverwijzing naar een gespecialiseerd centrum, blijft het eetteam betrokken. Zij ontvangen de rapportage van de behandeling waarna in een follow-up bespreking de consultatie beëindigd kan worden.

Voor meer info: petra.wiegel@mumc.nl
Telefoon nummer: 043 - 387 7499

Zie ook onze folder "Pediatrisch eetteam".

 
Coördinatie:
drs. E. Dumont, orthopedagoog / eettrainer.