Bij stress-incontinentie worden kleine hoeveelheden urine verloren bij activiteiten als hoesten, niezen, lachen en tillen. De spieren rondom de blaasuitgang die de urine normaal gesproken tegenhouden, zijn bij deze aandoening verzwakt. Bij een verhoogde druk in de buikholte (stress) verliest de blaas kleine hoeveelheden urine.

Een overactieve blaas is naast stress-incontinentie één van de meest voorkomende oorzaken van urine-incontinentie (ongewild verlies van urine). De verschijnselen variëren van sterke aandrang, vaak naar het toilet moeten - ook ’s nachts - tot plotseling ongewenst urineverlies. Meer dan een half miljoen Nederlanders boven de 18 jaar heeft hier last van, maar ruim de helft doet er niets aan. Toch is er tegenwoordig veel aan te doen.

Mixed ofwel gemengde incontinentie is een combinatie van urge-incontinentie en stressincontinentie.

Een neurogene blaas is een niet goed werkende blaas door beschadiging van een gedeelte van het zenuwstelsel. Een neurogene blaas kan het gevolg zijn van een ziekte, letsel of een aangeboren afwijking van de hersenen, het ruggenmerg of de zenuwen die naar de blaas leiden, naar de blaasuitgang (uitmonding van de blaas in de plasbuis) of beide.

Plasklachten bij mannen ontstaan vaak op wat oudere leeftijd. Meestal treden de eerste verschijnselen van vaker plassen, ’s nachts opstaan om te plassen, wat minder krachtige straal, nadruppelen en toegenomen aandrang op rond het 50e jaar. Het is niet goed bekend waarom de ene man méér last heeft van plasklachten dan de ander.