Het kan gebeuren dat de zorgverlening door hulpverleners gebaseerd is op het beschikbare aanbod. In het azM proberen we dit te voorkomen. We beseffen terdege dat zwangerschapsvergiftiging zowel lichamelijke, psychische en in sommige gevallen sociale ongemakken of beperkingen met zich meebrengt. Dat komt door de lichamelijke en psychische belasting van zwangerschapsvergiftiging. Immers, wanneer de diagnose zwangerschapsvergiftiging is gesteld door de gynaecoloog, wordt het verwachtingspatroon ten aanzien van de, tot dan toe redelijk normaal verlopende, zwangerschap volledig overhoop gegooid. Dit leidt vaak tot frustraties en kwaadheid over het verlies van autonomie, controle over de zwangerschap en het onduidelijke zicht op het verdere verloop van de zwangerschap.

Altijd leidt de diagnose zwangerschapsvergiftiging tot opname, die soms kortdurend is, maar ook weken kan aanhouden. In beide gevallen, zowel bij kortdurende als langdurige opnames, kan de zwangere zich behoorlijk ziek voelen. Behandeling van de symptomen leidt wel tot vermindering van de klachten, maar haalt de oorzaak niet weg. De lichamelijke belasting is een feit. Psychisch valt het de meeste vrouwen zwaar gedurende de periode van opname, maar ook na ontslag uit het ziekenhuis. Er is onzekerheid over het ongeboren kind, de eigen toestand en de resterende duur van de zwangerschap. Men voelt zich afhankelijk van het ziekenhuis. Ook na de bevalling is er vaak onzekerheid over klachten als hoge bloeddruk of vermoeidheid, maar er doet zich vaak ook een nieuwe onzekere situatie voor: het kind komt in de meeste gevallen terecht op de baby intensive care afdeling. Dit wil niet altijd zeggen dat er van alles mis is met het kind. Vaak verblijft het kind binnen de baby intensive care ter observatie of kan het nog niet goed zelfstandig ademen. In ieder geval is men opnieuw afhankelijk van de zorg van het ziekenhuis.  In sommige gevallen overlijdt het kind rondom de bevalling. Een zeer trieste gebeurtenis, die uiteraard grote emotionele gevolgen heeft voor de ouders.

In onze zorgverlening richten we ons niet alleen op medische zorg of lichamelijke ondersteuning, maar besteden we ook aandacht aan de psychische en sociale gevolgen van zwangerschapsvergiftiging. Dit houdt in dat er tijdens opname regelmatig een bezoek wordt gebracht door de nurse practitioner, die aandacht besteedt aan vragen en onduidelijkheden, maar ook informeert over te verwachten klachten op lichamelijk, psychisch en sociaal vlak, zowel in de zwangerschap als na ontslag. Na ontslag blijven we beschikbaar voor het stellen van vragen. We beantwoorden natuurlijk ook vragen van vrouwen en partners die niet in het azM hebben gelegen tijdens hun zwangerschap. Zes weken na ontslag wordt er een afspraak gepland bij de nurse practitioner waar zowel lichamelijke als psychosociale onderwerpen aan bod komen, uitleg wordt gegeven over risico's voor een volgende zwangerschap en ruimte is voor vragen en onduidelijkheden rondom zwangerschapsvergiftiging.

Wanneer vrouwen zich afvragen welke risico's ze lopen in een volgende zwangerschap of een verklaring zoeken voor het ontstaan van zwangerschapsvergiftiging, bestaat de mogelijkheid contact met ons op te nemen. We zullen uw vraag dan serieus behandelen en proberen de juiste vorm van zorg te bieden. Deze zorg bestaat in eerste instantie vaak uit screening, maar ook uit behandeling van klachten of verwijzing naar (andere) specialisten.

Screening is een goede methode om antwoord te geven op vragen en onduidelijkheden. Soms helpt het om de angst voor een volgende zwangerschap te verminderen, maar we beseffen dat screening vooral een technische aangelegenheid is. Het gaat immers om het meten van lichamelijke factoren. Wanneer er geen risicofactoren worden gevonden, kan dit teleurstellend nieuws zijn. Hoewel er geen risico's zijn en het lichaam dus, op de onderzochte gebieden, als gezond kan worden gezien (op zich goed nieuws), wordt er geen antwoord gegeven op de vraag waarom zwangerschapsvergiftiging is ontstaan. Dat terwijl men erg graag wil weten waarom de problemen in de zwangerschap nu juist hén zijn overkomen.

Hiermee wordt meteen duidelijk hoe beladen het onderwerp zwangerschapsvergiftiging voor velen kan zijn. Er zijn allerlei vragen, er is nog veel onduidelijkheid en onbekendheid, vaak is er een gebrek aan goede en duidelijke uitleg door hulpverleners en vaak ontstaat er onbegrip bij familie en collega's. Soms hebben mensen verschillende klachten overgehouden aan zwangerschapsvergiftiging, die met screening vaak niet te verklaren zijn. In sommige gevallen hebben de klachten te maken met het gebrek aan begrip of onduidelijkheid of gaat het om problemen met de verwerking van alles wat er in en na de zwangerschap is gebeurd. Daarom wordt er op de dag van screening gekeken welke klachten er (nog) bestaan op lichamelijk, psychisch en sociaal gebied, omdat we weten dat er vaker klachten van verschillende aard kunnen ontstaan en soms moeilijk te verklaren zijn. We weten ook dat deze klachten soms ernstig kunnen zijn en lang kunnen aanhouden. Daarom is de screening niet alleen een medisch instrument, maar is het ook een kans om klachten nader te bekijken en samen te zoeken naar een geschikte oplossing voor de klachten of in ieder geval een geschikte manier om met de klachten om te gaan. We proberen deze klachten zo goed mogelijk in kaart te brengen en zo mogelijk te behandelen. Dit kan ook betekenen dat we in overleg verwijzen naar een medische specialist of klinisch psycholoog. Het verwijzen naar specialist of psycholoog proberen we zo veel mogelijk in de regio te doen waar de patiënt vandaan komt.