De cellen die de binnenkant van de bloedvaten bekleden, spelen een rol bij het ontstaan van pre-eclampsie. Doordat deze cellen bij zwangerschapsvergiftiging veranderen gebeurt het volgende: de bloedstollingsneiging neemt toe waardoor stolsels kunnen ontstaan. De bloedvaten vernauwen en de bloeddruk stijgt. De bloedplaatjes gaan klonteren waardoor ook weer stolseltjes kunnen ontstaan die op hun beurt ook weer andere vaatwandcellen kunnen beschadigen. De kleine bloedvaatjes worden meer poreus waardoor microscopische openingen ontstaan en vocht met eiwit kan weglekken uit de bloedvaten en oedeem (vochtophoping) ontstaat. De gevolgen van deze veranderingen zijn dat de bloeddruk omhoog gaat, dat er eiwitverlies in de urine ontstaat en dat er oedeem ontstaat dat zorgt voor dikke voeten,enkels, handen en gezicht. 

Door het klonteren van bloedplaatjes ontstaan er stolseltjes, maar neemt ook het aantal bloedplaatjes af. Het lichaam beschermt zich tegen het ontstaan van thrombose (grote bloedstolsels) door stoffen te maken, die microscopisch kleine stolseltjes weer oplossen (de zogenaamde fibrinolyse). 

Omdat de bloedvaten samenknijpen zal de doorbloeding van een aantal organen afnemen. Dit laatste gebeurt vaak in de nieren, lever en baarmoeder. Organen die minder goed doorbloed worden, kunnen hun functie minder goed uitoefenen. U kunt zich voorstellen dat een verminderde doorbloeding van de baarmoeder betekent dat het ongeboren kind via de placenta (moederkoek) minder voedingsstoffen en  zuurstof aangeboden krijgt.