De meeste klachten die door zwangerschapsvergiftiging worden veroorzaakt verdwijnen na de bevalling weer, hoewel het soms meerdere jaren kan duren voordat men zich weer helemaal fit voelt. Meestal houdt men aan zwangerschapsvergiftiging geen blijvende schade over aan nieren, lever of andere organen. 

Ondanks deze gunstige vooruitzichten voor de verschillende organen, is het zo dat na de zwangerschapsvergiftiging lange tijd klachten kunnen blijven aanhouden. Dit heeft te maken met het lichaam dat, na ernstig ziek te zijn geweest, weer moet herstellen. Veel vrouwen met een ernstige zwangerschapsvergiftiging bevallen door middel van een keizersnede, en ook dit is van invloed op de lichamelijke toestand. Maar anderzijds spelen ook andere factoren een belangrijke rol. 

Veel moeders (en vaders) na zwangerschapsvergiftiging hebben namelijk een kind gekregen dat  gedurende lange tijd (weken tot maanden) in de couveuse verblijft. Tijdens die couveuseperiode zullen er met het kind vaak grotere en kleinere problemen zijn van medische, sociale en praktische aard. Al deze problemen komen nog eens bovenop de toch al matige lichamelijke toestand. Het is daarom niet vreemd, dat een moeder deze zware last niet zomaar kan dragen en zich dus gedurende langere tijd niet fit zal voelen. 

Naast de moeders die problemen ervaren met een te vroeg en te klein geboren kind, zijn er ook moeders die helemaal geen kind meer hebben. Want bij zwangerschapsvergiftiging komt het helaas voor dat het kind in de buik of na de bevalling komt te overlijden. Het verdriet en de verwerking van dit verdriet is ook een zware belasting voor de ouders. 

Al deze factoren kunnen er toe lijden dat men soms tot drie jaar na de bevalling allerlei klachten houdt, zoals ernstige vermoeidheid, lusteloosheid, duizeligheid en oogklachten.